प्रामाणिक अणि अप्रमाणिक (ला)कोड तोड्या

कलियुगातील गोष्ट आहे.

एका गावात दोन (ला)कोड तोडे म्हणजेच साहेबी भाषेत Software Engineers राहत होते. पोटाची खळगी भरण्यासाठी दोघेही कोडिंग करायचे. त्यांतील एक कोड तोड्या प्रामाणिक होता तर दुसरा लबाड होता. सकाळी उठायचे, न्याहरी करून ऑफिस मधे जायचे, Source Tree वर चढून कोड तोडायचे (cut copy paste), दुपारच्याला सब वे मधून बांधून आणलेले फुट लॉंग खायचे, अंमळ विश्रांती घ्यायची, आणि मग उशिरापर्यंत राब राब राबून अंधार पडला की घरी परतायचे असा त्यांचा दिनक्रम असे.

एके दिवशी काय झाले, प्रामाणिक कोड तोड्याचे कामात मन लागत नव्हते. म्हणून आपल्या खुराड्या(cube) मधे बसून कोड तोडण्या ऐवजी तो ऑफिसच्या आवारातल्या पोहण्याच्या तलावापाशी जाऊन बसला. तलावाकाठी बसून लॅपटॉप घेऊन कोड तोडू लागला. बघता बघता त्याला जराशी डुलकी लागली आणि त्याचा लॅपटॉप तलावात पडला. प्रामाणिक कोड तोड्याला खडबडून जाग आली आणि लॅपटॉप पाण्यात पडलेला पाहून तो रडू लागला. त्याला रडताना पाहून एक जलदेवता पाण्यातून बाहेर आली आणि तिने कोड तोड्याला विचारले,

"कोड तोड्या, तू का बरे रडत आहेस ?"

कोड तोड्याने रडत रडत तिला सांगितले

"माझा लॅपटॉप कोड तोडता तोडता पाण्यात पडला. माझ्याकडे दुसरा लॅपटॉप नाही. माझी उद्या डेडलाईन आहे. ती पूर्ण झाली नाही तर माझे कसे होणार ? घरी म्हातारे आई वडील आहेत. त्यांचे कसे होणार ?"

जलदेवता म्हणाली, "रडू नकोस. मी तुझा लॅपटॉप पाण्यातून बाहेर काढून देते."

इतके म्हणून जलदेवतेने पाण्यात बुडी मारली आणि ती एक लॅपटॉप घेऊन बाहेर आली. कोड तोड्याने कन्फिगरेशन पाहिले. हा लॅपटॉप 4 GB RAM चा होता. प्रामाणिक कोड तोड्या म्हणाला,

"हा लॅपटॉप माझा नव्हे. माझा लॅपटॉप तर 1 GB RAM चा होता."

जलदेवतेने पाण्यात पुन्हा बुडी मारली आणि ती अजून एक लॅपटॉप घेऊन बाहेर आली. कोड तोड्याने कन्फिगरेशन पाहिले. हा लॅपटॉप 2 GB RAM चा होता. प्रामाणिक कोड तोड्या म्हणाला,

"हा लॅपटॉप माझा नव्हे. माझा लॅपटॉप तर 1 GB RAM चा होता."

जलदेवतेने पाण्यात तिस-यांदा बुडी मारली आणि ती एक लॅपटॉप घेऊन बाहेर आली. कोड तोड्याने कन्फिगरेशन पाहिले. हा लॅपटॉप 1 GB RAM चा होता. प्रामाणिक कोड तोड्या म्हणाला,

"हाच माझा लॅपटॉप !!"

जलदेवता कोड तोड्याच्या प्रामाणिकपणावर खूश झाली आणि तिने ते तीनही लॅपटॉप प्रामाणिक कोड तोड्याला बक्षीस देऊन टाकले.

दुस-या दिवशी प्रामाणिक कोड तोड्याच्या मित्राने त्याच्याकडे नवीन लॅपटॉप पाहिला. त्याने विचारले, "मित्रा, या इकॉनॉमी मधे तुझ्याकडे नवीन लॅपटॉप कुठून आला ?" प्रामाणिक कोड तोड्याने त्याला जलदेवतेबद्दल सांगितले. ते ऐकून लबाड कोड तोड्याच्या मनात लोभ निर्माण झाला.

दुस-या दिवशी लबाड कोड तोड्या पोहण्याच्या तलावापाशी जाऊन बसला. तलावाकाठी बसून लॅपटॉप घेऊन कोड तोडू लागला. थोड्या वेळाने त्याने आपला लॅपटॉप मुद्दाम तलावात टाकला आणि मोठ्याने रडू लागला. त्याला रडताना पाहून जलदेवता पाण्यातून बाहेर आली आणि तिने कोड तोड्याला विचारले,

"कोड तोड्या, तू का बरे रडत आहेस ?"

कोड तोड्याने रडत रडत तिला सांगितले,

"माझा लॅपटॉप कोड तोडता तोडता पाण्यात पडला. माझ्याकडे दुसरा लॅपटॉप नाही. माझी उद्या डेडलाईन आहे. ती पूर्ण झाली नाही तर माझे कसे होणार ? घरी म्हातारे आई वडील आणि बायका पोरे - नाही नाही - बायको आणि पोरे आहेत. त्यांचे कसे होणार ?"

जलदेवता म्हणाली,

"रडू नकोस. मी तुझा लॅपटॉप पाण्यातून बाहेर काढून देते."

इतके म्हणून जलदेवतेने पाण्यात बुडी मारली. या खेपेस थोडे Optimization करून ती तीन लॅपटॉप घेऊन बाहेर आली आणि कोड तोड्याला विचारले,

"यातला कोणता लॅपटॉप तुझा होता ?"

लबाड कोड तोड्याने कन्फिगरेशन्स पाहिली. तो म्हणाला,

"माझा लॅपटॉप 4 GB RAM चा होता."

जलदेवतेला लबाड कोड तोड्याचा खोटेपणा आवडला नाही आणि ती लबाड कोड तोड्याला कोणताच लॅपटॉप न देता अदृश्य झाली.

कलियुगाचा महिमा :

प्रामाणिक कोड तोड्या तीन लॅपटॉप घेऊन आयुष्यभर कोडिंगच करत राहिला.

लबाड कोड तोड्याचा लॅपटॉप पाण्यात पडल्याने त्याला कोड लिहिता येईना. मग कंपनीने त्याला मॅनेजर बनवून नवीन ब्लॅकबेरी घेऊन दिला :)

Why is this world created???

This is one uncommon question that intelligent common person's mind ask him... Why I am here?? What if I wouldn't?? Why the earth has life?? simple & basic question.. many time people ask themselves..
but the answers.. the expected answer to the question.. sometimes the answer comes in scientific way.. but this wasn't expected by the common man.. Many times, its not his curiosity that created this question.. But its his struggle for the existence when returns to the basic that creates this question.. When it seems like the whole universe is a big drama & and we the actor which playing small role in it.. where this role leads to.. where it affect the story of universe.. but what if my role is not written by universe's writer.. when we take this question into mind .. its similar to thinking about suicide.. the pros & cons of it.. who will be affected, who wont if i die.. we have to think bcoz we are not orphans.. we are connected to each other by some relation.. this relation gives us responsibility.. responsibility to act wisely.. but what if we are not connected to anyone by our side (its like getting mad.. totally disconnected).. still we have to act wisely..
This question (Why is this world created???) comes into the mind of person who observes the struggle of his own or observe others (like Gautama Buddha).. Its not the question which haunts your mind when you are happy or satisfied.. its the question which comes with sorrow one feel..
Every individual have their own needs depending on what they have already with them. These individual struggles to fulfill their need for their luxurious life. We take education , we do service to earn the money not only for bread & butter, but to make the life luxurious. The more you get, the more you want , the greedy nature of human. He think for his children education when he is not even married. He plans for his retirement , at the start of his first job.
But can we ask ourself??.. "Why we are doing this??", " Do we get any pleasure from it??"..
I think, everyone is playing this game of life. But everyone denies that they are playing rather they think that they are living (from middle class), enjoying (from upper class) & surviving (from BPL).
In any game we have goals & objectives to complete so that we can cross this stage & move to next stage. As per ancient Indian literature we too have 7 lives one after another. Where we get some bonus points , or some weapons or gaurd from the performance we have given in the last stage of game. Its similar to the statement, we Indians make most offenly "It s result of his/her good deeds done in past life!!!!".
But what at d end of game?? will you the winner?? what after losing in last stage?? if we loose can we given chance to play the same stage till we win?? or we have to start again from first stage??
I will ask this question to my friend who answered my blog title..
stay tuned til i update. :)
(To be continued..)

When I asked this question to my 25 years old friend from IT industry.. He answered "It was created to give us the platform to become god... we were god initiliiy but we degraded ..we committed crimes in past lifes..and so god gave us chance to become again like him...there is bigger world with god..this world is not even 1% of that ..we have to prove that we are god.. then we get moksha.."

DiL kAbaDdi

Its about Saturday morning (20th Dec 2008) .I woke up at 9am.. As pravin had come from mumbai to enjoy the weekend, we decided to go for a movie.we zeroed down on Dil Kabbadi, a comedy….. having Irfan Khan, Rahul Bose & Konkana (All my favorite ).. But in the morning I had a meeting at my TL's flat. So i went there first. I was not aware about the theater for "Dil Kabaddi". At the end of the meeting i asked my TL to google for Dil Kabaddi in Pune.. It show the result that its only running in E-square and timing is 9pm. it was not in my plan to watch the movie late night in E-square. But we went there.. I thought its a comedy.. but when it started i came to know that it not just a comedy, but a sex comedy.. I was watching this show in E-square after 9pm on Saturday.. so just glanced around..to ma dismay 40% was female population.. all seemed to be from higher middle class..who were laughing freely on Sex jokes.. if some conservative thinkers would be there to watch this movie.. they must surely have left after 10-15minutes. Indians, especially the lower middle class avoids sex-talk or jokes, bcoz of their conservative attitude.. I reached E-square by 9.15pm so 15 minutes of ma movie had gone and only 5 tickets were left to be sold.. so we got 2 easily & luckily.. but of the first row :( . On the right hand, there was a couple and on left, an elderly uncle in his 40s with 10yr old son. That couple left early bcoz girl was not interested in this kind of a movie. But uncle was watching with his son, but not laughing at all and the boy was unable to understand the jokes to laugh on. But I really enjoyed the movie with the changing culture of d soc in a semi metro like pune …may be the jokes wer just too vulgur for a few …..bt d reality is tht Indian cinema is getin bolder n better with such experiments …….three cheers for d fabulous effort!!!

प्रेमाची आधुनिकता

हा ब्लॉग मी लिहितच आहे.. हा एक अनोखा ब्लॉग असेल. सध्या वेळ कमी असल्यामुळे थोडा उशीर होईल ब्लॉग पूर्ण करून प्रकाशित करायला, तरी वाट बघा एका फंडु ब्लॉगची.. खालच्या काही सुंदर ओळी कुठेतरी घुसडायचा प्रयत्न नक्की करत आहे..

प्रेम या विषयावर ब्लॉग लिहणे म्हणजे कठीण काम आहे हे लक्षात घेउनच हा ब्लॉग तयार केला आहे. या विषयाला हात लावताना प्रेमाचे प्रकार येथून सुरवात करणार आहे. आताच्या विश्वात नकळत प्रेमात पडणे हा प्रकार तसा फारच कमी झालेला आहे , म्हणजे मुलांच्या बाबतीत तरी.. मुली कदाचित किवा नेहमीच म्हणा नकळत प्रेमात पडत असतील. (मी इथे अति शहाण्या मुलींविषयी बोलायच टाळणार आहे हे त्या मुलींनी लक्षात घ्यावे .) तर मुलगी कशी पटवली जाते किवा कशी पटवतात .. भावनांचा व्यवहार कसा होतो हे जरा चांगल्या स्वरुपात स्पष्ट करणार आहे. या ब्लॉगचा अर्थ असा घेऊ नका कि मला गर्लफ्रेंड्स आहेत किवा मी लव गुरू आहे.. मला इथे मी काय अनुभवल , पण माझ्या मित्रांच्या नजरेतून, हे सांगणार आहे.

नकळत प्रेमात पडण, हे सहसा बाळ वयातच घडतं , पण जस जस आपण मोठ होत जातो, तशी बहुतेकांची बुद्धी वाढते. काय चांगला काय वाईट याचा समज येतो. मानसिक गरजा वाढतात. काहींच्या शाररीक गरजा जरा जास्तच वाढतात. त्यातून उगम पावतो तो प्रेम नावाच्या पर्वाचा.. बहुतेकांच्या आयुष्यात येतच हे पर्व कधी ना कधी.. काही नाकासमोर चालणार्‍या लोकांच्या आयुष्यात नसेल आलं कदाचित .. असत एक-एकाच नशीब.. त्याला काय दोष देत बैसण्यात काय अर्थ..

आणि माझ्या बाबतीत बोलायच झाल तर, माझ्या अंगी आळस आणि अहंकार या सारखे "गुण" ठासून भरलेले आहेत. प्रेम या गुणांचा शत्रूच आहे म्हणा.. त्यामुळे मी माझा जास्त तर वेळ आजूबाजूंच्या मंडळींच निरीक्षण आणि निषर्क करण्यातच घालवतो..

To Be Continued..........

भग्न स्वप्नांच्या तुकड्यांना कवटाळुन बसण्यासाठी मनुष्य जन्माला आलेला नाही. मानवाचे मन केवळ भुतकाळाच्या साखळदंडांनी करकचुन बांधुन ठेवता येत नाही. त्याला भविष्याच्या गरुडपंखाचं वरदानही लाभलेलं आहे.

एखादं स्वप्न पाहणं, ते फुलवणं, ते सत्यसृष्टीत उतरावं म्हणुन धडपडणं, त्या धडपडीतला आनंद लुटणं आणि दुर्दैवानं ते स्वप्न जरी भंग पावलं तरी त्याच्या तुकड्यावरुन रक्ताळलेल्या पायांनी दुस-या स्वप्नामागे धावणं, हा मानवी मनाचा धर्म आहे. मनुष्याच्या जीवनाला अर्थ येतो तो यामुळं!
--- वि. स. खांडेकर

या जगात स्थायी काही असेल तर तो म्हणजे बदल.
जग सतत बदलतं.आपण सतत बदलतो.आपली वैचारिक भूमिका बदलते.

कुणीही कसं दिसवं यापेक्षा कसं असाव ह्याला महत्व आहे , ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याला तरी नक्कीच महत्व आहे

Really Philosophical by Shahrukh Khan

Posting ShahRukh Khan best answered question here

(not have time to write my own, so posting what i have liked)

• How do you see the difference between lonely, alone, loner? Which defines you?

Lonely is nothing but a state of mind. You can feel lonely when you wish to, you can call upon lonely whenever you want to feel sorry for yourself. Lonely is your best friend who does not even need a phone call. It’s the fastest deliverable commodity as an emotion in the world. You can prolong the period, you can shorten it, and you can bring it back. Some people also use lonely as an artistic expression. I think it is really a tool of self pity with a nice word.I don’t know if it’s the right way to put it, some people by nature are aloof and listen to a different drum beat, they dance to a different music and they are happy. Loners are happy people. Lonely can be unhappy because you wish it to be. But loner is a guy who is not dancing to the music that you hear. So loner is nice, and when I want to intellectualise it, I can be an intellectual loner. I call it reclusive. Alone is a good space. It is not lonely and it is not dancing to a tune. I think alone is something that you should utilise, as meditation, as selfanalysis. I like being alone, a couple of hours a day or an hour a day. I do that in my bathroom. And not necessarily doing the things you do in a bathroom. My family knows about it, it’s a joke that ShahRukh spends lot time in the bathroom. My bathroom is like a living room. My wife has made it like that. She says you are going to sit there hiding from all of us, then you might as well as well sit in a chair. I just relax and read a book. Sometimes I take a telephone, or a video game. I just sit down and I empty my mind which is also known in modern terms as unwinding. Alone is just to be. It is very important for some kind of a creative process also. Its also great to re-energise yourself. Alone is good,

lonely is pathetic because it is self-inflicted, and loner is intellectual reclusiveness. Of these three I am mostly ‘alone’. And to turn a phrase around, ‘At the top it’s always like this, not lonely, just alone.

• When does SRK the star sleep and when does the man wake up?

Whenever I’m by myself. I am a very simple boring type of guy just like Sunder Sahni in Rab Ne Bana Di Jodi. That space has been given to me by my family and my friends, they allow me to be boring. The star awakens when you put a camera in front of me. We are genuinely two different people. I say one thing and I believe it, and I have another thought about the same point too. Its not that I am dichotomous, or I am hypocritical but I just believe both the points of view. Mahesh Bhatt always toldme that "you are schizophrenic" and yeah maybe I am. I am a controlled schizophrenic on the loose.Now as I am getting older I can understand it.

• Actors often say that competition makes them more responsible. What does it mean to you?

Nothing, nothing at all, very early on in life I had decided that and I have written it in my book too. I will give you an example of sports because I like sports. I call it the race thought. I have told this to Abhishek and Hrithik too and whenever they feel down they message me to tell them about the race. It is quite simple. If someone runs a race in 9.5 seconds and I run it in 10, even if I want to beat the person I have to still beat my own time. I have to go 9.9, 9.8, 9.7, 9.6 and 9.5, all those are my timings, so in the end the competition is with myself. The race is not about running fast enough, the race is not about running hard enough, the race is about running long enough. Also as I have become a better person, calmer, quieter, nicer, mellow, maturer, I have never thought of competition. And so I have no competition.

• How do you avoid the ivory tower syndrome? Do you even want to?

When you don’t have an ivory tower, you want to build one around yourself, I actually have it, and so I am at peace with it. I just do my work. My work requires me to spend a lot of time with the people that I work with, so I am really a little out of touch with other people. But that does not mean I am out of touch with reality because I know where I have come from, what I am, what humility and education my kids should have. My shadow should never overpower the personalities that they have later on in life. 

(Posted only few answered questions here..)